Üst Not: Bu deney 30 Ağustos 2009'da yapılmıştır ve ilk olarak ATM Türk grubunun 7115 numaralı iletisinde sonuçları paylaşılmıştır.
Önemli bir kara vermek zorundayım!
Belki vermem gereken kararlardan sadece biri. Ama aynayı aşındırmaya başladığımda belki dönüşü olmayan bir yola girebileceğim için 10 kere düşünmeliyim. Bu deney ise sadece düşünmenin ilk aşamasını temsil ediyor. Bakalım nasıl bir sonuca varacağım!
Şu an elimde (-bknz. yandaki fotoğraf) en büyük grit değeri olan 80 SCG/266 mikron var. Halbuki
çalıştayda 120 grit ile başlamıştık. Hatırladığım kadarıyla bu grit beni bayağ bir uğraştırmıştı. Hatta kaba aşındırmayı son bitiren ben olmuştum. Ne günlerdi...:)
Görünüşe göre 80 grit ile başlamak daha az vaktimi alacak. Ancak bu ölçüler beni ürkütüyor çünkü daha küçük parçalardan oluşan 100 grit ile bir macera yaşadım. Hatta birden fazla yaşadım diyebilirim! Mesela sabrımı zorlayan pahlama macerası ve akabinde ortaya çıkan görüntülerden bu değerleri sınamam gerektiği sonucu. İlk olarak gereksiz grit harcamamak için biley (sabır!) taşının 240 grit tarafını kullandım. Toz olmadığı için çok da objektif sayılmaz ama cam üzerinde yaptığı şu tahribata bir bakar mısınız!
Evet, gözmerceği (Plössl) ile çekildi ama bu fotoğraf bir gezegen uydusu değildir...:)
Bakınız deney düzeneği çok basit. Bir cam parçasını 4 tahta vidası ile OSB (-bknz
Oriented Strand Board) üzerine sabitliyorum. Sonra sanki biley taşı aynaymış gibi alttaki alet yerine geçen cama sürtüyorum. Doğal olarak dış bükey oluyor. Ama tozda ki gibi düzenli değil. Ayrıntılı makro fotoğraflara bakar mısınız?
Son fotoğrafa dikkatlerinizi çekmek isterim. Bu 80 grit ile yapıldı ama farkedeceğiniz üzere 240 grite göre çok daha küçük parçalar koparmış gibi gözüküyor. Ama dedim ya bu bir objektif test değildi. O yüzden objektif bir test yapmalıyım.
İşte objektif test...:)
Öncelikle
Başar Titiz Hocam'a teşekkür etmeliyim, bana tekrar grit göndererek (09.09.2009 tarihinde teslim aldım) elimde olmayan 120 grit'e sahip olmamı sağladığı için...
Bu fotoğraflar bir hile değil, gerçek! Tek ihtiyacınız olan bir fotoğraf makinesi ile gözmerceği. Elbette iki fotoğrafı birleştirmek için bir de görüntü işleme yazılımına (örn. Fireworks, Photoshop vb.) ihtiyacınız var. Ayna yüzeyindeki çıkıntı ve girintileri görmek için elinizin altındaki bir gözmerceğini (25 mm. önerilir) parçalara ayırıp cama yaklaştırın. Ne kadar yakın olabilirse o kadar iyi çünkü odağa uzak olunca cama yeteri kadar yaklaşmanıza mani olursa pek bir ayrıntı göremiyorsunuz.
Sizin gözmerceğiniz başka türlü olabilir ama farkı göstermek için özellikle iki fotoğraf çektim. Duruma göre en sağdaki mercekli parça işinizi görebilir. Ama odağı yakalamak için çok yaklaştırmanıza gerek yoksa ortadaki siyah parçayı sökmeyebilirsiniz.
Özetle;
Fotoğrafını çekmeseniz bile, aynanıza bir gözmerceği ile yakından bakmanız harika bir şey!
Bence zamanla grit'ler küçüldükçe (değerleri büyüdükçe) olası çizik ve çatlakları görebilirsiniz. Böylece yeni bir grit'e geçmeden önce biraz daha aşındırmaya devam etmek isteyebilirsiniz.
Dip Not: Arkalı önlü fotoğraflar (daire içindeki aşınan yüzey) makro çekilmiştir. Tek fark birinin gözmerceği ile çekilmesidir. Aşındırıcıların etkilerini daha yakından görmek için fotoğraflar üzerine tıklayabilirsiniz.
